Jak pozbyć się nadwagi ?!

W wielu zaleceniach podkreśla się rolę zwiększenia aktywności fizycznej w prewencji i leczeniu otyłości. Czy jednak każdy rodzaj ruchu jest odpowiedni dla osób bardzo otyłych? Osoby bardzo otyłe powinny zachować szczególną ostrożność podczas wybierania treningu, gdyż nie każdy rodzaj ruchu jest dla nich bezpieczny. Bardzo duża masa ciała zwiększa ryzyko urazów, zwłaszcza narządu ruchu.

Zanim zaczniesz ćwiczyć

Jeśli borykasz się  z „bagażem” zbędnych kilogramów i od wielu lat nie podejmowałeś/-łaś aktywności fizycznej, konieczna będzie konsultacja lekarska. Wywiad i ewentualne badania przeprowadzone przez lekarza są bardzo istotne i mają na celu zminimalizowanie ryzyka, jakie może nieść trening. Nie można tego lekceważyć, gdyż podjęcie wysiłku przez osoby z przeciwwskazaniami do ich wykonywania może negatywnie odbić się na zdrowiu. Znane są przypadki: wylewów krwi do siatkówki oka, złamań kości, urazów stawów czy incydentów sercowych. Dbajmy o swoje zdrowie. Nie zapominajmy także o odpowiednim zabezpieczeniu stóp, poprzez zakup wygodnego obuwia i dobrych, przepuszczających powietrze skarpet.  

Dobry początek

Dawka ruchu w przypadku osoby bardzo otyłej powinna być zwiększana ostrożnie i stopniowo. Chorym zaleca się treningi długotrwałe, lecz o niskim stopniu intensywności. Oczywiście pierwszy kontakt z aktywnością fizyczną powinien być krótszy. Można zacząć od 15 minut aktywności i stopniowo zwiększać jej długość o 5 minut co tydzień. Tkanka tłuszczowa spalana jest mniej więcej po okresie 30 minut od rozpoczęcia treningu, stąd powinno być to minimum czasu, jaki poświęcimy na aktywność w momencie osiągnięcia pewnego stopnia zaawansowania ćwiczeń. Nie można zapominać także o rozgrzewce. Ćwiczenia powinny być podejmowanie co najmniej 3 razy w tygodniu, na 2–3 godziny po posiłku.   

Trening dla otyłych - co wybrać?

Odpowiednie dla osoby bardzo otyłej będą wszelkiego rodzaju spacery. Można spacerować  z przyjaciółką czy przyjacielem, wybrać się na wędrówkę z psem. Warto zdecydować się także na zajęcia w wodzie, na przykład aqua aerobik. Ćwiczenia przebiegające w środowisku wodnym w znacznym stopniu odciążają układ kostno-stawowy, są bezpieczne i skuteczne. Zajęcia aqua-aerobiku poprawią także stan skóry, który w przypadku osób z nadmierną masą ciała pozostawia zazwyczaj wiele do życzenia. Woda masując całe ciało, przyczynia się do zwiększenia jędrności skóry, lepszego jej ukrwienia. Może także zmniejszyć objawy cellulitu. Zajęcia w wodzie nie wymagają dużych umiejętności pływackich, a prowadzone przez profesjonalnego fizjoterapeutę dadzą poczucie bezpieczeństwa. Dodatkowym efektem, który można uzyskać poprzez systematyczne ćwiczenia w wodzie, jest poprawa nastroju, złagodzenie napięć związanych z codziennym życiem. Ćwicząc w grupie, mamy szansę zawrzeć nowe znajomości, a może znajdzie się także ktoś, kto zmaga się z podobnym problemem jak my. W grupie jest raźniej! Osoby otyłe mogą uprawiać także lekką gimnastykę, pod warunkiem że nie mają problemów z kręgosłupem. Jeśli czują się na siłach, mogą także jeździć na rowerze – w wolnym tempie. Powinny jednak unikać zajęć typu aerobik, szczególnie tych, których choreografia opiera się na dużej liczbie podskoków na stepie. Ryzyko urazu jest w tym przypadku bardzo duże. 

Co zyskasz?

Korzyści, jakie niesie podejmowanie regularnej aktywności fizycznej, są liczne:

• przyczynienie się do redukcji masy ciała, przyśpieszenie procesu odchudzania,
• zmniejszenie ryzyka wystąpienia efektu jo-jo,
• nadanie sylwetce lekkości i energicznego wyrazu,
• poprawienie nastroju,
• zwiększenie podstawowej przemiany materii,
• poprawienie profilu lipidowego krwi,
• polepszenie wrażliwości tkanek na działanie insuliny,
• uregulowanie (obniżenie) ciśnienia tętniczego krwi,
• zwiększenie wydolności organizmu.

Biliografia

Jarosz M., Kłosiewicz-Latoszek L., OTYŁOŚĆ - zapobieganie i leczenie, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3468-X
Grazul-Bilska A., Bilski J., Poradnik dla walczących z nadwagą, Iskry, Warszawa 2003, ISBN 83-207-1716-7
Szurkowska M. Leczenie otyłości i towarzyszących zaburzeń metabolicznych, Krakowskie Wydawnictwo Medyczne, Kraków 2006, ISBN 83-88203-30-4
Eberhardt A., Jegier A., Kostka T., Szmigielska K., Zaniewicz D. Aktywność ruchowa w zdrowiu i chorobie, Medicina Sportiva, Kraków 2004, ISBN 1429-0022

Aktywność fizyczna w profilaktyce i leczeniu otyłości